Laat je verleiden voor een verblijf vol charme en authenticiteit midden in de natuur.

Ons familiehotel is gevestigd in een charmant 18 eeuwse boerderij dat bestaat uit 2 delen, één met 10 hotelkamers en het andere deel omvat het restaurant "Chez les Garçons".

Gelegen op het platteland, midden in de velden, op amper 20 km van Brussel, in een paradijselijk stukje Waals-Brabant.

We verwelkomen U met hart en ziel in ons familiehotel.

In een harmonieuze combinatie van charme en verfijning ontdekt U een oase van rust en genegenheid, waar je ontsnapt aan de hogesnelheidstrein van elke dag.

Ons geraffineerd familiehotel is het adres voor een romantische uitstap of zakelijke afspraak.

Bovendien bieden wij een uniek concept  aan voor iedereen die in alle geborgenheid wil herstellen na een ziekenhuisopname of ziekte. 
Je kunt rekenen op de ervaring van Katy, de gastvrouw. Als ervaren verpleegster zal ze voor U zorgen.

Al onze kamers zijn subtiel ingericht met de aanwezigheid van antiek en gezellig meubilair, elegante gordijnen, verouderde voorwerpen, soms zichtbare balken.

Ze zijn ruim en comfortabel, met uitzicht op de velden, de tuin of de binnenplaats.

Wij staan steeds voor u paraat !

Au Coeur du Spinois... bijna 11 jaar met hart en

ziel

1 januari 2016 – 1 december 2026

Soms begint een bijzonder verhaal met een droom...

Op 1 januari 2016 openden we de deuren van Hostellerie Au Coeur du Spinois. Niet zomaar als

hotel, maar als zorghotel.

We droomden van een warme, huiselijke plek voor mensen die tijdelijk zorg of ondersteuning nodig

hadden. Een plek waar niet de klok, maar de mens centraal stond. Waar tijd was voor een gesprek,

een luisterend oor, een glimlach of gewoon om er te zijn. Waar zorg zoveel meer betekende dan

verpleegkundige handelingen alleen.

En die droom hebben we ook waargemaakt. Zonder subsidies of steun van hogerhand, maar met

ontzettend veel overtuiging, doorzettingsvermogen en vooral met ons hart.

Al snel ontdekten we dat dromen en werkelijkheid niet altijd dezelfde weg volgen. De grens tussen

Vlaanderen en Wallonië bleek, zowel administratief als taalkundig, moeilijker te overbruggen dan

verwacht. Samenwerkingen met ziekenhuizen en woonzorgcentra uitbouwen was niet

vanzelfsprekend.

We moesten ons oorspronkelijke concept aanpassen, maar de essentie van onze droom bleef.

Onze zorg voor de 'zieke mens' werd gaandeweg zorg dragen voor de 'gezonde mens'.

De medische zorg maakte geleidelijk plaats voor gastvrijheid, maar de warmte, persoonlijke

aandacht en het gevoel van thuiskomen bleven.

Herinneringen die voor altijd blijven

Wat hebben we in die eerste jaren bijzondere mensen mogen ontmoeten!

We denken met een glimlach terug aan de dame van ruim negentig die bij ons op vakantie kwam

terwijl haar dochter zelf met vakantie was. Wat heeft zij genoten van de andere hotelgasten en de

gezellige avonden aan onze table d'hôtes!

Of de palliatieve patiënte die ons haar vertrouwen schonk. We mochten haar en haar familie een

stukje begeleiden op een moeilijke weg. Haar lampje heeft bij ons thuis nog steeds een

bijzondere plaats. Een klein voorwerp, maar met een herinnering die nooit zal verdwijnen.

Ook de actieve dame die na een operatie bij ons kwam herstellen, maar het moeilijk vond om stil te

zitten. Tegen het advies van de dokter in was ze stiekem alweer aan het werk! Onze dochter

ontpopte zich soms tot haar persoonlijke kinesist wanneer ze samen, met de krukken erbij, op

wandel gingen. Later mochten we dankzij haar ook haar beste vriend ontvangen en verzorgen.

En dan waren er de gezellige diners waarbij kinderen en kleinkinderen op bezoek kwamen bij hun

ouders of grootouders. Momenten waarop het ziek zijn even naar de achtergrond verdween en

plaatsmaakte voor samenzijn, verhalen en gelach.

AU COEUR DU SPINOIS | 2016 - 2026 2

Ook de cliënten die langskwamen in mijn zorgkabinet herinner ik me met warmte. Na de verzorging

werd steevast de koffie klaargezet en voor we het wisten, waren we alweer een heel gesprek

verder.

Op persoonlijk vlak kreeg onze Hostellerie bovendien een betekenis die we bij de start nooit hadden

kunnen vermoeden.

We kregen de kans om onze eigen (schoon)moeder hier te verzorgen. Om haar dichtbij te hebben,

haar te omringen met zorg en liefde, en uiteindelijk op deze bijzondere plek afscheid van haar te

nemen.

Een verdrietige herinnering, maar tegelijk een heel waardevol geschenk.

Van patiënten naar hotelgasten, maar altijd met dezelfde warmte

Doorheen de jaren veranderde onze Hostellerie. We mochten steeds meer gasten ontvangen die

kwamen voor hun werk, een weekendje weg, een familiebezoek of gewoon om even tot rust te

komen.

En ook zij brachten hun eigen verhalen mee.

Onze wandelclub die jaar na jaar terugkwam. De coquette moeder en dochter die ons bij ieder

verblijf weer op de hoogte hielden van hun kinderen en kleinkinderen. De oma en haar kleindochter

die hun bezoeken aan Pairi Daiza telkens combineerden met een verblijf bij ons.

Of dat kleine meisje dat tijdens de kerstperiode zo graag bij ons logeerde omdat ze 's morgens

vanuit haar raam Cerise, onze pony, kon begroeten.

En natuurlijk vergeten we die ene dame niet voor wie geitenmelk op het ontbijtbuffet absoluut niet

mocht ontbreken!

Kleine details misschien, maar precies daarin zat voor ons het plezier van gasten ontvangen.

Het waren nooit zomaar kamernummers of reservaties, maar mensen met hun eigen

verhaal, gewoontes en kleine wensen.

En als we die bij een volgend bezoek nog kenden, dan was ons doel bereikt.

Daarnaast waren er de verjaardagen, communiefeesten, huwelijksfeestjes, pensioenvieringen en

gezellige diners. Wanneer ik vandaag door onze foto's blader, besef ik pas hoeveel bijzondere

momenten we mochten mee vormgeven. Hoe vaak onze Hostellerie het decor was van een

belangrijke mijlpaal in iemands leven.

Sommige gasten kwamen één keer, anderen werden trouwe bezoekers. En sommigen werden

doorheen de jaren zoveel meer dan zomaar gasten.

Ook voor wie ver van huis was, wilden we een thuis zijn

Een heel bijzondere plaats in ons verhaal is weggelegd voor onze zakenreizigers.

We mochten tal van seminaries en zakelijke bijeenkomsten verzorgen voor bedrijven uit onder

andere de automobielsector en de speelgoedindustrie. Jaar na jaar ontvingen we filiaalhouders en

AU COEUR DU SPINOIS | 2016 - 2026 3

vertegenwoordigers uit verschillende landen. Mensen die voor hun werk samenkwamen, maar bij

ons ook konden genieten van een gezellig diner, een goede nachtrust en een uitgebreid ontbijt.

Ook voor stages en workshops rond persoonlijke ontwikkeling, van sofrologie tot zelfliefde, mochten

we onze deuren openstellen.

Sommige zakenreizigers werden echte vertrouwde gezichten. Zoals de directeur die iedere

maandag en dinsdag van onze Hostellerie zijn tweede thuis maakte. Wat voor anderen een

hotelovernachting was, werd voor hem een vast stukje van zijn week.

En dan waren er die avonden die zo typisch waren voor ons leven in de Hostellerie...

Yves kwam thuis na een drukke werkdag en maakte eerst nog even tijd om met onze dochter te

spelen. Daarna vloog hij de keuken in om voor onze gasten een heerlijke, eenvoudige

grootmoederskost op tafel te toveren. Geen ingewikkelde gerechten, maar gewoon lekker eten, met

liefde klaargemaakt.

Ondertussen zorgde ik ervoor dat onze kleine meid klaar was om naar dromenland te vertrekken.

Na het eten moest natuurlijk ook de afwas nog gebeuren. Alleen liep dat niet altijd zoals gepland...

Want Yves geraakte al eens aan de praat met onze hotelgasten. Over hun werk, hun gezin, hun

belevenissen of gewoon over hoe hun dag geweest was. En voor we het wisten, was de avond

alweer een heel stuk verder en stond die afwas er nog altijd!

Maar dat was nu eenmaal Yves. Een gast die behoefte had aan een babbel, liet je niet zomaar alleen

achter.

En dus gebeurde het regelmatig dat, wanneer iedereen uiteindelijk gezellig in zijn bed lag, wij met

ons tweetjes nog in de keuken stonden om samen de afwas te doen.

Moe na een lange dag, maar vaak ook met een glimlach, terwijl we nog even napraatten over alles

wat er die dag gebeurd was.

Misschien waren het net die kleine, doodgewone momenten die onze Hostellerie zo

bijzonder maakten.

Want ook voor mensen die beroepshalve vaak onderweg waren, wilden we meer zijn dan een kamer

en een ontbijt.

Een plek waar je na een drukke werkdag even kon thuiskomen.

Bijna elf jaar waarin werk en gezinsleven door elkaar liepen

Toen corona ons leven en de hele horecasector op zijn kop zette, veranderde er opnieuw heel wat.

Sinds die periode ben ik steeds vaker actief als zelfstandig verpleegkundige. De zorg, waarmee dit

avontuur ooit begon, bleef dus altijd een belangrijk deel van mijn leven.

Het combineren van mijn werk als verpleegkundige met de uitbating van de Hostellerie betekende

soms lange dagen. Maar wie mij kent, weet dat stilzitten niet meteen mijn sterkste kant is.

Gelukkig stonden we er nooit alleen voor.

AU COEUR DU SPINOIS | 2016 - 2026 4

We mochten rekenen op fantastische familieleden, vrienden en trouwe flexi-medewerkers. Mensen

die bijsprongen wanneer het druk werd, mee de handen uit de mouwen staken en zich telkens

opnieuw flexibel opstelden wanneer plannen veranderden.

Jullie waren zoveel meer dan helpende handen. Jullie maakten deel uit van ons verhaal.

Dankjewel voor jullie inzet, loyaliteit, steun en de vele fijne momenten samen. Zonder jullie hadden

we dit avontuur nooit op dezelfde manier kunnen beleven.

En dan wil ik ook nog iets heel persoonlijks zeggen.

Yves, dankjewel.

Naast je voltijdse job kwam je nooit zomaar thuis om uit te rusten. Er was altijd wel iets dat moest

gebeuren, een gast die iets nodig had of een probleem dat opgelost moest worden.

En telkens opnieuw stond je er.

Wie jou kent, weet bovendien dat 'nee' zeggen niet echt tot je favoriete woordenschat behoort. En

ja, dat heeft ons soms voor behoorlijk wat uitdagingen gesteld!

Maar het typeert je ook: altijd bereid om te helpen, altijd op zoek naar een oplossing en altijd met

de beste bedoelingen.

Dankjewel om mijn dromen mee te dragen, ook wanneer ze heel wat van onze vrije tijd opslorpten.

En ook aan onze dochter: een bijzonder grote dankjewel.

Want opgroeien met een hotel betekent dat het werk nooit ver weg is. Dat plannen soms

onverwacht veranderen, dat gasten aandacht nodig hebben en dat mama en papa niet altijd zoveel

tijd hebben als ze zouden willen.

Je hebt ons zien werken, helpen, lachen en soms ook zuchten. Je groeide op tussen onze gasten en

maakte op jouw manier deel uit van dit bijzondere avontuur.

Dankjewel voor je geduld, je begrip en alle momenten waarop je onze tijd met de Hostellerie moest

delen.

Tijd voor een nieuw hoofdstuk

Wie ons een beetje kent, weet dat we allebei echte people pleasers zijn.

We willen het iedereen naar de zin maken, zoeken voor alles een oplossing en vinden het bijzonder

moeilijk om nee te zeggen.

Bijna elf jaar lang hebben we onze gasten dan ook heel vaak op de eerste plaats gezet.

En hoewel we dat altijd met ontzettend veel liefde hebben gedaan, voelen we vandaag dat het tijd

is om onze prioriteiten wat te verleggen.

We willen opnieuw meer tijd maken voor onszelf, voor elkaar en vooral voor ons gezin.

Niet omdat we minder graag voor mensen zorgen. Integendeel. Maar omdat we beseffen dat tijd

met de mensen die je het liefste ziet minstens even kostbaar is.

AU COEUR DU SPINOIS | 2016 - 2026 5

Tijd om samen iets te ondernemen. Om eens spontaan weg te gaan. Om thuis te zijn zonder dat er

altijd nog iets moet gebeuren.

Al moeten we daar meteen eerlijk aan toevoegen dat écht stilzitten waarschijnlijk niet aan ons

besteed is!

Nieuwe ideeën, plannen en uitdagingen zullen ongetwijfeld blijven komen. Alleen hopen we deze

keer wat vaker zelf te kunnen kiezen wanneer we eraan beginnen.

Dankbaar voor bijna elf onvergetelijke jaren

Op 1 december 2026 sluiten wij de deuren als uitbaters van Hostellerie Au Coeur du

Spinois.

Op 14 december dragen we onze geliefde Hostellerie over aan nieuwe eigenaars, die op hun beurt

hun eigen verhaal zullen schrijven op deze bijzondere plek.

Voor onze gasten met een toekomstige reservatie: wees gerust, alle reeds bevestigde reservaties

blijven behouden. De nieuwe uitbaters staan klaar om jullie te verwelkomen.

We nemen afscheid met gemengde gevoelens. Een beetje verdriet, een beetje weemoed, maar

vooral ontzettend veel dankbaarheid.

Dankbaar voor onze patiënten die ons hun vertrouwen schonken op kwetsbare momenten. Voor de

hotelgasten die telkens opnieuw voor onze Hostellerie kozen. Voor de families die hier mooie en

soms moeilijke momenten beleefden. Voor onze medewerkers, leveranciers, familie, vrienden en

iedereen die ons op welke manier dan ook heeft geholpen of aangemoedigd.

Bijna elf jaar geleden begonnen we met de droom om voor mensen te zorgen.

Vandaag beseffen we dat die droom nooit verdwenen is. Hij heeft alleen verschillende vormen

aangenomen.

We hebben niet alleen voor mensen gezorgd, maar al die mensen hebben ook ons leven

verrijkt.

Als we terugkijken, beseffen we hoeveel van ons leven zich tussen deze muren heeft afgespeeld.

We hebben hier niet alleen gewerkt, maar ook geleefd. We hebben plannen gemaakt, oplossingen

gezocht, soms getwijfeld, maar vooral ontzettend veel samen beleefd.

Onze dochter is intussen bijna elf jaar ouder geworden. Wijzelf ook, al staan we daar liever niet elke

dag bij stil!

Ergens tussen al die aankomsten en vertrekken, ontbijten, diners, telefoontjes en onverwachte

gebeurtenissen is een groot stuk van ons gezinsleven voorbijgegaan.

En misschien is dat wel wat ons het meest raakt.

Dat deze plek zoveel meer is geweest dan een zaak. Het was een deel van ons leven, van ons gezin

en van wie we vandaag zijn.

We sluiten dit hoofdstuk met een hoofd vol herinneringen, een hart vol dankbaarheid en de

wetenschap dat we samen iets heel bijzonders hebben mogen beleven.

AU COEUR DU SPINOIS | 2016 - 2026